کارگران ، زحمتکشان و مردم آزادیخواه روز دوشنبه 3/2/1386 که مادرم برای ملاقات پدرم به زندان مرکزی سنندج مراجعه کرده بود هنگامی که به آنجا رسید عده ی زیادی از هم طبقه هایمان با رفتن به جلوی درب زندان مرکزی سنندج و با آوردن دسته گل هایی به امید آنکه بتوانند به ملاقات پدرم بروند به آنجا رفته بودند ولی هنگامی که مادرم برای گرفتن ملاقات به زندان مراجعه کرده بود متاسفانه فقط به مادرم و وکیل پدرم و عمه ام برای مدت کوتاهی اجازه ملاقات داده بودند .
وقتی که ایشان به ملاقات پدرم رفته بودند وی را در یک وضعیت جسمانی واقعا بد دیده بودند . حتی وی را روز قبل به بیمارستان برده و بستری کرده بودند .
همانگونه که همه با خبرند یکی از کلیه هایش که کلا کار نمی کند و یکی دیگر هم 5% کار می کند و پدرم همیشه باید آبدرمانی کند اما در زندان اصلا خبری از آبدرمانی نیست . پدرم حتی الان یک تخت برای خوابیدن ندارد و وی واقعا در یک بحران جسمانی واقعا خیلی سخت به سر می برد و اگر کاری برای آزادی وی انجام نگیرد امکان دارد که به دیالیز بکشد .
من به عنوان فرزند یک رهبر کارگری از شما کارگران ، زحمتکشان و مردم آزادیخواه در داخل و خارج از کشور برای رهایی پدرم از زندان تقاضای یاری می کنم .
سامرند صالحی
4/2/1386