رهایی زن رهایی جامعه است/8مارس2007 سنندج

در مورخ ۲۰/۲/۸۶ آقایان صدیق امجدیان٬حبیب اله کلکانی ٬ اقبال لطفی ٬ یداله مرادی ٬ فارس گویلیان ٬محی الدین رجبی ٬ طیب ملائی و طیب چتانی  با قرار وثیقه ۵ میلیون تومانی از زندان آزاد شدند.
آنها در میان استقبال گرم و پرشور خانواده ها٬کارگران و اعضای اتحادیه کارگران اخراجی و بیکار٬ و با روحیه ای شاد و مصمم از زندان خارج شدند و از تلاشهایی که برای آزادی انها صورت گرفته بود تشکر نمودند.
آزادی صدیق سبحانی بدلیل آماده نبودن وثیقه به شنبه موکول شد. تلاشها برای آزادی شیث امانی و صدیق کریمی همچنان ادامه دارد.
خالد سواری  نیز روز چهارشنبه ۱۹/۲/۸۶ با قرار وثیقه ۵ میلیون تومانی آزاد شده است.

کارگران٬معلمان٬دانشجویان٬مردم آزادی خواه٬اتحادیه ها و کسانی که در راه آزادی و برابری از جان خود مایه می گذارید .
من نجیبه صالحزاده٬اولا به عنوان یک رفیق٬دوما به عنوان همسر و سوما به عنوان مادر بچه های محمود صالحی٬ از تمامی شماها عزیزانی که برای آزادی محمود کمپین واعتصاب غذا٬اطلاعیه و راهپیمایی اعتراض آمیز راه انداخته اید از صمیم قلب دست تک تک شماها را می فشارم و چشمهایتان را میبوسم و آن قدم هایی را که برداشته اید بر سر و چشمانم می گذارم. امیدوارم روزی برسد که بتوانم گوشه ای از محبتهای شماها را جبران کنم.
خواستم به وسیله این پیام٬ تشکر و قدردانی خودم و بچه هایم را از شما بکنم و توانسته باشم احساس درونی خودم را نسبت به شما عزیزان ابراز کرده باشم. باز هم از همگی دوستان سپاس گذارم باشد که پذیرا باشید.

                                                     با احترم فراوان
                                                              
                                    نجیبه صالحزاده همسر محمود صالحی                                        

در ادامه تجمع های اعتراضی خانواده های دستگیر شدگان اول ماه مه سنندج ٬ ۱۵/۲/۸۶جمعی از کارگران وفعالین کارگری شهر سنندج همراه با خانواده های دستگیر شدگان ساعت ۱۰ صبح در مقابل دادگستری تجمع نمودند. مامورین نیروهای امنیتی و انتظامی اقدام به پراکنده کردن تجمع کنندگان نمودند و ئه سرین یوسفی همسر یکی از دستگیر شدگان را مورد ضرب و شتم  قرار دادند.
معترضین ساعت ۳۰/۱۱به شورای شهر سنندج مراجعه و تجمع اعتراضی خود را در حیاط شورا ادامه دادند. خسرو دنیایی نایب رئیس شورای شهر سنندج در حضور خانواده های دستگیر شدگان و دیگر تجمع کنندگان تعهد نمود که در تاریخ ۱۶/۲/۸۶جلسه ای با حضور فرمانده نیروی انتظامی ٬ مسئول اطلاعات ٬فرماندار شهر سنندج و ۵نفر از نمایندگان خانواده های دستگیر شدگان جهت مذاکره در رابطه با آزادی دستگیر شدگان در محل شورای شهر تشکیل گردد.
در ادامه این تجمع و تعهد خسرو دنیایی ٬اعضای کمیته هماهنگی شهر سنندج با انتخاب وکیل افتخاری و همرا ه خانواده های دستگیرشدگان و اعضای اتحادیه کارگران بیکار و اخراجی شهر سنندج و دیگر فعالین کارگری ساعت ۹ صبح ۱۶/۲/۸۶ در مقابل شورای شهر سنندج تجمع نمودند. اما مذاکرات در پشت درهای بسته وبدون حضور وکیل و نمایندگان منتخب خانواده های دستگیرشدگان انجام شد.
اعضای شورای شهر پس از پایان جلسه در ساعت ۳۰/۱۰در میان جمع معترضین حاضر شده و اظهار داشتند٬ در مذاکره تلفنی که با دادستان انجام گرفته قرار شده است که دستگیر شدگان با قرار وثیقه آزاد شوند.خانواده های دستگیرشدگان ودیگر معترضین٬ اعلام کردند که دستگیر شدگان جرمی مرتکب نشده اند تا با وثیقه آزاد شوند و خواهان آزادی بدون قید وشرط همه ی دستگیرشدگان شده وبه شیوه برگزاری جلسه اعتراض کردند.اعضای شورای شهر با مشاهده اعتراض تجمع کنندگان با وکیل و نمایندگان منتخب خانواده ها جلسه دیگری تشکیل دادند.
خلیل اعظمی وکیل افتخاری دستگیر شدگان در ساعت ۳۰/۱۱نتیجه جلسه را بدین شرح به حاضرین اعلام کرد که مهدی تخت فیروزه  رئیس شورای شهر سنندج و نمایندگان منتخب خانواده های دستگیرشدگان به همراه وکیل آنها برای آزادی فوری و بی قید وشرط همه ی دستگیر شدگان به دادستان مراجعه کرده و نتیجه راتا ۱۷/۲/۸۶ اطلاع خانواده ها برسانند.
تجمع کنندگان به توصیه نمایندگان منتخب خود به تجمع پایان داده و اعلام کردند تا آزادی همه ی دستگیرشدگان به تجمع های خود ادامه خواهند داد.
حضور نیروهای امنیتی و انتظامی در تجمع امروز نیز همچون دیگر تجمع های اعتراضی کاملا مشهود بود.
 

" اگر معلمان٬ کارگران٬ دانشجویان و زنان در کنار هم باشند می توانند به اهداف و مطالبات خود برسند."

کارگران ، زحمتکشان و مردم آزادیخواه روز دوشنبه 3/2/1386 که مادرم برای ملاقات پدرم به زندان مرکزی سنندج مراجعه کرده بود هنگامی که به آنجا رسید عده ی زیادی از هم طبقه هایمان با رفتن به جلوی درب زندان مرکزی سنندج و با آوردن دسته گل هایی به امید آنکه بتوانند به ملاقات پدرم بروند به آنجا رفته بودند ولی هنگامی که مادرم برای گرفتن ملاقات به زندان مراجعه کرده بود متاسفانه فقط به مادرم و وکیل پدرم و عمه ام برای مدت کوتاهی اجازه ملاقات داده بودند .

وقتی که ایشان به ملاقات پدرم رفته بودند وی را در یک وضعیت جسمانی واقعا بد دیده بودند . حتی وی را روز قبل به بیمارستان برده و بستری کرده بودند .

همانگونه که همه با خبرند یکی از کلیه هایش که کلا کار نمی کند و یکی دیگر هم 5% کار می کند و پدرم  همیشه باید آبدرمانی کند اما در زندان اصلا خبری از آبدرمانی نیست . پدرم حتی الان یک تخت برای خوابیدن ندارد و وی واقعا در یک بحران جسمانی واقعا خیلی سخت به سر می برد و اگر کاری برای آزادی وی انجام نگیرد امکان دارد که به دیالیز بکشد .

من به عنوان فرزند یک رهبر کارگری  از شما کارگران ، زحمتکشان و مردم آزادیخواه در داخل و خارج از کشور برای رهایی پدرم از زندان تقاضای یاری می کنم .

سامرند صالحی

                                                  4/2/1386